زهی در کـوی عشـقت مَـسکن دل        چه میخواهی ازین خون خوردنِ دل

چـکیــــــده خــون دل بر دامـن تو        گــــرفـته جــان پـُــر خون دامنِ دل

از آن روزی که دل د یوانه توست        به صَــد جـان میشُدم در شــیونِ دل

منادی می کـُــند در شهــــر امروز       که خــون عـاشــقــان بـَـر گردنِ دل

چو رُســوا کرد مــارا درد عـشقت       هـَـمی کوشـَـم به رُســـوا کــردنِ دل

چو عِـشقت آتشی در جان من کرد       بر آمـــد دود عِــشـــق از روزنِ دل

مَـکـُــن جـــانا ، دل ما را نـگه دار      که آســــان است بـَـر تو بـُــردنِ دل

چو گــُـل انـدر هـَوایِ رویِ خـوبت      به خـون در می کـشـَـم پـیـراهـنِ دل

بیــا جـــانا دل عـَـطــار کـُـن شـــاد      که نـَـــزدیک اسـت وقـتِ رفــتنِ دل

عطار