زهی در کــوی عشقــت مسکن دل          چه میخـواهی ازین خون خوردن دل

چکیــــده خون دل بـر دامـن جــان           گرفـتــه جـــان پـُــرخـون دامــن دل

از آن روزی که دل دیوانــهٔ توست           بصد جـان من شـُـدم در شــیون دل

مُـنــادی می‌کنــند در شهـــر امروز          که خــون عاشــقـان در گـــردن دل

چو رُســـوا کرد ما را درد عشقــت          همی کوشــــم به رســـــوا کردن دل

چو عشـــقـت آتشی در جان من زد           برآمـــد دود عــشـــق از روزن دل

زهی خال و زهـی روی چو ماهت           که دل هــم دام جـان هـــم ارزن دل

مکــن جانــــا دل مــا را نـگهـــدار          کـه آســـان اســت بر تو بـُـــردن دل

چو گــُــل اندر هـَوای روی خوبت           به خــون درمی‌کشــــم پیــراهـن دل

بـیـا جـانا،  دل عطـــار کــُن شـــاد           که نــزدیک اســت وقــت رفـتن دل

حضرت عطار